Smelt Westerpark is volgens Patricia vooral hot onder ‘jonge, blije vogels’, maar zelf genoot ze ook als ‘een tierelier’ van de kaasfondue. “Ik was bijna vergeten dat kaas zoveel voldoening kan geven.”
Wat er bij Smelt Westerpark aan de Gosschalklaan 7 op het menu staat, hoef je niet te raden. Zodra je binnenkomt walmt de kaaslucht je tegemoet; we slaan nog net niet tegen de vlakte. Inmiddels kun je er de klok op gelijk zetten: als het ijsseizoen voorbij is, opent Smelt uit de Runstaat een filiaal in het pand van IJscuypje op Westergas. Dit kaasfonduerestaurant is een samenwerking tussen de bekende kaaswinkel Kaaskamer en café De Doffer, ook uit de Runstraat.
Jonge, blije vogels
Bij het reserveren ontdekte ik dat Smelt Westerpark hartstikke hot is. Zelfs voor een plek op een dinsdag, moet je er vroeg bij zijn. “We gaan heel goed. Vooral in het weekend zit het stampvol. We groeien in West een beetje uit ons jasje”, lacht een medewerkster. Wie er zoal naar het restaurant komen? Hoe ze heten of wat ze doen, weet ik niet. Maar laat ik je dit vertellen: qua leefijd hadden ze onze kinderen kunnen zijn. Omringd door jonge, blije vogels, genieten deze nep-pa en -ma echter als een tierelier.
Knus
Binnen is het zo knus dat je zin krijgt om op elkaars schoot te kruipen. Kratjes aan de muren met wijnflessen en een verdwaalde kaas. Schemerig licht door lampenkappen zo groot als het hoofd van de gemiddelde reus. Kwieke, soepele ladies in de bediening, die zowat watertandend het menu uitleggen.
Eeuwigheid geleden
Het is alweer een eeuwigheid geleden dat we gingen kaasfonduen. Allemachtig, wat hebben we er zin in! Van de vijf kaasfondues die er zijn, bestellen we er twee: de Italiaanse en de Zwitserse (à 28 euro, inclusief groente en onbeperkt brood). De eerste wordt beschreven als ‘krachtig aromatisch’, de tweede als ‘kruidig en krachtig’.
Zwitserse krachtpatser
Vergeleken bij de Zwitserse krachtpatser (l’etivaz alpage, vacherin fribourgeois, appenzeller noir) is de Italiaan (provolone, parmigiano reggiano, fontina, tallegio) een mak lammetje. want: fijn mild. Om het Italiaanse accent van ons kaasdiner te onderstrepen, joel ik om een portie bresaola: licht gedroogd, dungesneden rundvlees (13 euro).
Dip till you drop
Een slimme zet, al zeg ik het zelf. Het vlees eet weg als een biefstukje. De lichtzure, sappige kappertjes erbij matchen perfect met het vlees én de kaas. Het frisse komt terug in de augurkjes van het groentegarnituur. Dié smaak wil je nadat je je hebt vergrepen aan wéér een hap kaas. Dip till you drop is ons motto. Als beesten dompelen we stukjes brood onder in de vloeibare kaasmassa en schrokken we die naar binnen. ‘Pa’ en ‘ma’ zijn de schaamte voorbij.
Smelt’s Cheese-fondue-burger
Voor de afwisseling gooien we er een spruitje, stukje biet of champignonnetje in. Lekker, lekker. Ik was bijna vergeten dat kaas zoveel voldoening kan geven. De fondue is hier werkelijk uit de kunst. Dat we bij de koffie na afloop een madeleine krijgen, maakt ons nog vrolijker. Wat mij betreft, is Smelt volgend jaar weer welkom in Westerpark. Ik denk dat ik dan Smelt’s Cheese-fondue-burger ga proeven: een burger met huisgemaakte uiencompote, augurkjes en tomaat, overgoten met kaasfondue.
